Sexy log

Een tijdje geleden gaf Dimme van H. een wild feest. Dit deed hij omdat het vorige feest zo’n succes was gebleken. De opzet was niet ingewikkeld: we gingen naar een studentenplek om te drinken en te dansen. Op z’n tijd hou ik wel van dansen, op een tegelijk expressieve en exhibitionistische manier. Lekker je ding doen, kijken of mensen reageren. Een beetje zoals een weblog.

Een meisje zei tegen me: ‘Jij bent best schattig.’

Afgelopen weekend was ik in Assen. Jurjen T. en Gerti W. gaven een wild feest omdat ze drie jaar verkering hadden. Ze hadden zich het bovenzaaltje van een café toegeëigend en de kaasboer aan de overkant een hoorn des overvloeds aan vegetarische snacks laten bereiden en bezorgen. Na middernacht gingen de mensen weg, maar het feest was nog niet voorbij. Elders werd gedanst en ik deed mee.

Een meisje zei tegen Gerti: ‘Die jongen danst ook best sexy.’

Dit gebeurde vroeger echt niet, en ik vraag me af wat er in de tussentijd veranderde. Ik ben wat breder geworden, ik scheer me regelmatiger, maar zou het puur een cosmetische kwestie zijn? Gaat het misschien om zelfvertrouwen: trek ik me écht niks meer aan van mijn omgeving en ben ik daardoor geloofwaardiger? Of ben ik communicatief sterker geworden: komt het doordat ik meisjes durf aan te kijken, doordat ik niet meer denk: ach, wie ben ik?, maar: hallo, ik ben wel een schrijver hoor!

Toen ik net een weblog had, schreef ik alles. Er was toch niemand die het las. Ik experimenteerde met zowel vorm als inhoud. Oefening baarde kunst, want als je ergens mee bezig bent, word je vanzelf beter. Tegelijk kwamen langzaam de mensen: ik bouwde een publiek op dat trouw kwam kijken of ik iets geschreven had, en dat zijn mening gaf. Ineens ging ik nadenken. Hoe zouden mensen dit stukje opvatten? Wat moet ik doen om mijn publiek te plezieren? Ik danste, maar keek zenuwachtig om me heen.

Ik ben benieuwd: log ik al sexy?